شناسایی و تحلیل مکانی کانون‌های جرم‌خیز در کلان‌شهرها مطالعه موردی: منطقه 12 کلان‌شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه اصفهان، ایران

2 استاد، جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه اصفهان، ایران

3 دانشیار، جغرافیا و برنامه‌ریزی دانشگاه اصفهان، ایران

4 ابوالفضل مشکینی، استادیار، جغرافیا و برنامه‌ریزی دانشگاه تربیت مدرس، ایران

چکیده

این پژوهش، با هدف شناسایی و تحلیل مراکز جرم‌خیز کیف‌قاپی و جیب‌بری در منطقة 12 کلان‌شهر تهران، با استفاده از مدل‌های آماری و سامانه اطلاعات جغرافیایی انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی‌تحلیلی و از نوع کاربردی است و برای شناسایی الگوهای فضایی توزیع جرایم مورد نظر، از آزمون‌های آماری تحلیل فضا شامل شاخص خودهمبستگی فضایی و شاخص موران، و برای تشخیص مراکز جرم‌خیز شهری از روش تخمین تراکم کرنل استفاده شده است. جامعة آماری پژوهش، جرایم کیف‌قاپی و جیب‌بری است که در سال 1387 در محدودة منطقة 12شهر تهران انجام شده و برای مثال، 372 فقره از جرایم کیف‌قاپی و جیب‌بری منطقة 12 شهرداری تهران بررسی شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد الگوی فضای جرایم، از الگوی خوشه‌ای و متمرکز پیروی می‌کند و تحلیل زمانی روزهای هفته و ساعات شبانه‌روز این جرایم، نشان می‌دهد زمان اوج وقوع جرم کیف‌قاپی افراد موتورسوار، روزهای پنجشنبه و در ساعت 11 با فراوانی 10 تا 15 جرم، کیف‌قاپی افراد پیاده، روزهای دوشنبه ساعت 30:10 تا 30:12 و سه‌شنبه ساعت 14 تا 30:14 با فراوانی 5/1 تا 2 جرم و جیب‌بری و کیف‌زنی در روزهای پنجشنبه ساعت 30:17 تا 30:18 با فراوانی 3 تا 4 جرم در این ساعت است. همچنین، بررسی پراکندگی وقوع جرایم در محدوده مورد نظر، نشان می‌دهد که توزیع این جرایم در سطح منطقه پراکنده است؛ به‌طوری‌که چندین مرکز جرم‌خیز در کل منطقه تشکیل شده است. از طرف‌دیگر، محل وقوع این‌گونه جرایم، معمولاً مکان‌های شلوغ و پرازدحام مانند جلوی بانک‌ها، مراکز تجاری و میدان‌ها است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Identification and Spatial Analysis of Hotspot in Metropolitan Areas Case Study: Area 12 of Tehran Metropolitan

نویسندگان [English]

  • faryad parhiz 1
  • asqar zarabi 2
  • Jamal Mohammadi 3
  • Abolfazl meshkini 4
1 University of Isfahan, Iran
2 University of Isfahan, Iran
3 University of Isfahan, Iran
4 University Tabriat Moddares, Iran
چکیده [English]

Introduction
The advent of different kinds of social abnormalities in the exhausted textures of Tehran Metropolis have become a very important concern for urban, judicial, and security managers. Nowadays, it is utterly identified that there is an established relationship between committing crimes and the place of their commitment. In fact, considering the place, as the immediate cause of social pathologies compared with the individual or structural factors, it seems more feasible to provide practical solutions from prevention of social pathologies. One of the most important and complex issues of Tehran metropolitan city at the present time is the high frequency of crimes and social disorders in the con  text of the city's old areas. In addition to creating a sense of insecurity and pessimism, this has caused heavy mental and physical injuries on the shoulders of citizens despite great efforts and budget expenditures. According to the official statistics, the number of crimes of the 12th District of Tehran that is known as the Nasery-eraTehran, is much higher than other areas of Tehran. Thus, increase in social pathologies with physical injuries has made this area a dangerous place and hard to live. The first step should be to provide a time-space analysis of various social pathologies of the area, so that strategies to confront these disorders will be decided soon.
Material & Methods
This study is a practical study with comparative and analytical approach. To identify and understand the spatial pattern of crime in the city, it has used statistical models and graphics based on the geographical information system (GIS). The most important statistical tests used are Spatial autocorrelation and Moran's Index. In this study, in addition to statistical tests, graphics methods such as kernel density estimation method has been also used. The data related to crimes of the 12th District have been considered as point events.
Discussion of Results & Conclusions
According to the research results, the degree of committed crimes in Area 12, also known as Tehran of Nasseri Age, is much more than other areas in Tehran. Therefore, the increase in social abnormalities along with physical anomalies are among current issues and problems of this area and have faced this area with serious problems in terms of social abnormalities and made the access to strategies for controlling and coping with these anomalies necessary. Accordingly, the present study is aimed at identifying and analyzing spatially crime-prone canons of pick-pocketing in Area 12 of Tehran Metropolis using statistical models and GIS.
According to the research findings, the value of Moran's I for the total of social anomalies of pick-pocketing in the area is 0.37 and z-score is 17.76. Regarding the positive value of Moran's I and the high absolute Z-score, the dispersion pattern of social disorder of pick-pocketing can be calculated using the clustering method. In other words, with a confidence level as 99%, it can be claimed that social anomalies and disorder of pick-pocketing in Area 12 are distributed in the space in a clustered form. Therefore, the investigated spatial pattern of crimes follows clustering and centralized patterns. Temporal analysis of committing the crime of pick-pocketing using motorcycles in Area 12 indicates the general tendency of this crime in Sundays, Mondays, Tuesdays, Wednesdays, and Thursdays and from 10.30 AM to 18.30 PM. Temporal analysis of committing pick-pocketing by pedestrian criminals indicates the general tendency of committing this crime in middle days of a week from 8 AM to 14 PM. Among investigated crimes, pick-pocketing in Thursdays and from 17.30 to 18.30 PM is the peak of committing it with 3 to 4 cases of committing it in this time and day. It seems that the reason of high rate of this crime in this time and day is more presence of people for purchases in days of weekend days and in afternoons in shopping malls of Area 12. These issues provide appropriate opportunities for criminals to select their victims and commit their crimes in this time and among crowded population.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Spatial Analysis
  • Hotspot
  • Crime pick-pocketing
  • Area 12
  • Tehran Metropolitan

پرهیز، ف. (1389). تحلیل فضایی‌کالبدی ناهنجاری‌های اجتماعی در مناطق اسکان غیررسمی (مطالعه موردی: منطقه اسکان غیررسمی اسلام‌آباد در شهر زنجان)، پایان‌نامه کارشناسی‌ ارشد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان.

پوراحمد، ا.؛ رهنمایی، م. و کلانتری، م. (1382). «بررسی جغرافیایی جرایم در شهر تهران» فصلنامه پژوهش‌های جغرافیای انسانی، ش 81، ص 98-42.

پورموسوی، م.؛ زنگنه‌شهرکی، س.؛ احمدی‌فرد، ن. و عبدی، ن. (1390). «تأثیر بلندمرتبه‌سازی بر میزان جرایم شهری (مطالعه موردی: مناطق بیست‌ودوگانه تهران»،  فصلنامه پژوهش‌های جغرافیایی انسانی، ش 77، ص73-61.

تقوایی، م. (1389). «بررسی و مقایسة شاخص‌های شش‌گانه جرم در مناطق مختلف شهر شیراز» جغرافیا فصلنامه علمی‌پژوهشی انجمن جغرافیایی ایران، دوره جدید، سال 8، ش 26، ص 133-105.

حاتمی‌نژاد، ح.؛ محمدپور، ص.؛ منوچهری، ا. و حسام، م. (1390). «بررسی و پیشنهاد معیار و استاندارد برنامه ریزی توسعه فضای سبز شهری (نمونة مدنظر: منطقه 12 شهر تهران)»  فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، سال 26، ش3، ص50-25.

زنگی‌آبادی، ع. و رحیمی‌نادر، ح. (1389). «تحلیل فضایی جرم در شهر کرج (با استفاده از GIS)»، فصلنامه حقوق، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دوره 40، ش 2، ص198-179.

ستوده، س. (1390). بررسی امنیت شهروندان در محلات شهری (محله جلفای اصفهان)، پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان.

شماعی، ع.؛ قنبری، ع. و عین‌شاهی میرزا، م. (1392). «تحلیل فضایی جرایم شهری در مناطق بیست‌ودوگانه کلان‌شهر تهران» پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، سال 2، ش 6(2)، ص130-117.

صادقی، ن.؛ ذبیحی، ح. و لاریمیان، ت. (1394). «پیش‌بینی پتانسیل جرم‌خیزی نقاط ازطریق تحلیل کیفیات محیط شهری؛ نمونه موردی مناطق چهارده‌گانه شهر اصفهان»  فصلنامه مطالعات و پژوهش‌های شهری و منطقه‌ای، سال 6، ش 24، ص 86-65.

ضابطیان طرقی، ا. (1387). شناسایی و تحلیل عوامل مؤثر بر ارتقاء امنیت زنان در محیط شهری (نمونه موردی: محدوده جنوبی خیابان امام خمینی حدفاصل خیابان ناصرخسرو تا وحدت اسلامی)، پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس.

عبدالهی، م. (1383). پیشگیری جرم از طریق برنامه‌ریزی کاربری اراضی شهری (مورد مطالعه: سرقت در شهر زنجان)، پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان.

قرایی، ف.؛ راد جهانبانی، ن. و رشیدپور، ن. (1389). «بررسی و سنجش حس امنیت در مناطق مختلف شهری (نمونه موردی: مناطق 2 و 11 تهران)».  فصلنامه آرمان‌شهر، ش 4، ص32-17.

کلانتری، م.؛ قزلباش، س. و جباری، ک. (1388). «تحلیل فضای بزهکاری شهری با استفاده از مدل تخمین تراکم کرنل، مورد مطالعه: جرایم شرارت، نزاع و درگیری در شهر زنجان»،  نظم و امنیت، سال 2، ش 3، ص100-73.

محمدی، ج.؛ پرهیز، ف. و کشاورز، ا. (1393). «تحلیلی بر توزیع فضای جرایم شهری به‌وسیله پایگاه داده مکانی (مطالعه موردی: اسلام‌آباد زنجان)»، فصلنامه پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، سال 3، ش 8، ص 98-79.

منزوی، م.؛ سلیمانی، م.؛ تولایی، س. و چاووشی، ا .(1389). «آسیب‌پذیری قسمت‌های فرسوده بخش مرکزی شهر تهران در برابر زلزله (مورد: منطقه 12)»، پژوهش‌های جغرافیای انسانی، ش 73، ص18-1.

هدایتی، ا. و عباسی، ا. (1388). «مدیریت علمی کانون‌های جرم‌خیز با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی GIS، مورد مطالعه: انواع جرایم سرقت در شهر قزوین»، فصلنامه مطالعات مدیریت انتظامی، سال 4، ش 2، ص 179.

Armitage, R. & Gamman, L. (2009) “Sustainability Via Security: A New Look”, Built Environment, 35(3): 297-301.

Cornelis Uittenbogaard, A. (2013) Clusters of Urban Crime and Safety in Transport Nodes,KTH Royal Institute of Technology, School of Architecture and the Build Environment, Dept of Real Estate and Construction Management, Stockholm.

Arthur-Worrey, F. and Chukwuma, I. (2011) The Lagos State Crime and Safety Survey, Challenges and Outcome, 12th UN Congress on Crime Prevention and Criminal Justice, Salvador, Brazil, p. 12-19.

Berke, J. (2002) “Does Sustainable Development Offer a New Direction for Planning? Challenges for the Twenty-First Century”, Journal of Planning Literature, 17(1):21-36.

Brantingham, P. and Brantingham, P, (1998), “Environmental Criminology: From Theory to Urban Planning Practice”,  Studies on Crime and Crime Prevention, 7(1), p. 31-60.

Chi pun chung, E. (2005) Use of GIS in Campus Crime Analysis: A Case Study of the University of Hong Kong. For the degree of master of geographic information systems at the university of Hong Kong.

Cozens, P. Saville, G. and Hillier, D. (2005) “Crime Prevention Through Environmental Design (CPTED): A Review and Modern Bibliography”, Journal of Property Management, 23(5): 328-356.

Crowe, T. (2000) “Crime Prevention Through Environmental Design: Applications of Architectural Design and Space Management Concepts”, (2nd Edition), Butterworth-Heinemann: Oxford.

Dewberry, E. (2003) “Designing Out Crime: Insights from Eco-design”, Security Journal, 16: 51-62.

Du Plessis, C. (1999) “The Links Between Crime Prevention and Sustainable Development”, Open House International, 24(1):33-40.

Engelke, P. (2012) The Security of Cities: Development, Environment, and Conflict on an Urbanizing Planet, The Henry L. Stimson Center, Stimson.

Felson, M. (2006) “Crime and Nature”, Sage Publications: Thousand Oaks, California.

Kneebone, E. and Raphael, S. (2011) City and Suburban Crime Trends in Metropolitan America, Metropolitan Policy Program at BROOKINGS.

Muggah, R. (2012) Researching the Urban Dilemma: Urbanization, Poverty and Violence, Internation Uittenbogaard al Development Research Centre 2012 .

Nasar, J. and Fisher, B. (1993) “Hot Spots of Fear and Crime: A Multi-method Investigation”, Journal of Environmental Psychology, 13: 187-206.

Nes, A. V. & Rueb, L. (2009) Spatial Behaviour in Dutch Dwelling Areas- How Housing Layouts Affects the Behaviour of its Users. Paper presented at the 7th International Space Syntax Symposium, Stockholm.

Office of Crime Prevention. (2004) “Prevention Crime: State Community Safety and Crime Prevention Strategy”, Department of Premier and Cabinet: Perth, Western Australia.

Pérez Salazar, B. (2011) Social Urbanism as a Crime Prevention Strategy: The Case of Medellin, Colombia, 12th UN Congress on Crime Prevention and Criminal Justice, Salvador, Brazil, p.12-19.

Ratcliffe, Jerry H. (2004) The hotspot matrix: a framework for the spatio‐temporal targeting of crime reducation, police practice and research.

Sherman, L. W. and Gartin, P. R. and Buerger, M. E. (1989) “Hot Spots of Predatory Crime: Routine Activities and the Criminology of Place.” Criminology, 27(1):27–55.