دانشگاه اصفهان پژوهش های راهبردی مسائل اجتماعی 3041-8623 4 3 2016 01 21 The predicting role of social trust and parenting styles in runaways from home نقش پیش‌بینی‌کنندگی سبک‌های فرزندپروری و اعتماد اجتماعی در فرار دختران از خانه 39 50 17133 FA برزو امیرپور استادیار، گروه روان‏شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران کیانوش امینی دکتری روا‏ن‏شناسی، دانشگاه آزاداسلامی واحد علوم و تحقیقات اصفهان، ایران نرگس فتحی احمدسرائی دکتری روا‏ن‏شناسی، دانشگاه آزاداسلامی واحد علوم و تحقیقات اصفهان، ایران مریم کلهرنیاگلکار دکتری روا‏ن‏شناسی، دانشگاه آزاداسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران Journal Article 2016 06 14   در بسیاری از موارد فرار دختران، یک راهبرد رفتاری انطباق یافته برای اجتناب از یک وضعیت خانوادگی ناسالم است. از سوی دیگر عوامل اجتماعی چون تجارب منفی در مدرسه و تأثیرات همسالان در بروز این پدیده قابل‌توجه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش پیش‌بینی‌کنندگی سبک‌های فرزندپروری و اعتماد اجتماعی در فرار دختران اجرا شد. این بررسی توصیفی بر روی 42 دختر فراری و 42 دختر عادی شهر کرج در سال 1391به صورت مقطعی انجام شد. شرکت‌کنندگان در پژوهش بر اساس نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه‌های سبک‌های فرزندپروری بامریند (1972) و پرسشنامه اعتماد اجتماعی صفاری‌نیا و شریف (1389) را تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری (اس پی اس اس – ویرایش هیجدهم) پردازش و تحلیل شدند. نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که سبک فرزندپروری سهل‌گیرانه و استبدادی پیش‌بینی‌کننده‌های مثبت و معنادار و سبک مقتدرانه و اعتماد اجتماعی پیش‌بینی‌کننده منفی و معنادار فرار دختران از خانه بودند. با توجه به اینکه بسیاری از آسیب‌های اجتماعی از کانون خانواده نشأت می‌گیرد و در پیوند با یافته‌های پیشین، فرزندپروری، در میان قوی‏ترین پیش‌بینی‌کننده‌های رفتارهای مجرمانه قرار دارد، سبک‌های فرزندپروری ناکارآمد می‌تواند زمینه‌ساز ایجاد مشکلات اجتماعی، هیجانی و رفتاری در نوجوانان باشد. https://ssoss.ui.ac.ir/article_17133_592d8a85f265f92e3076809a97216a2b.pdf