دانشگاه اصفهان پژوهش های راهبردی مسائل اجتماعی 3041-8623 6 3 2017 11 22 An Investigation on Validity and Reliability of Prospective Delinquency بررسی اعتبار و پایایی مقیاس بزهکاری آینده‌نگر 73 96 22290 10.22108/ssoss.2017.85517.0 FA اکبر علیوردی نیا استاد، گروه جامعه‌شناسی دانشگاه مازندران ، ایران 0000-0003-0512-7839 محمدرضا حسنی استادیار، گروه جامعه‌شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران Journal Article 2016 03 11 This study attempts to investigate validity and reliability of prospective delinquency. This research has been carried out through a survey using questionnaire distributed among the third high school students from Tabriz city in the academic year of 1393-94. Stratified random sampling were used. Some 835 subjects were selected as the sample. Validity of the study is determined using method of explanatory and confirmatory factor validity and content validity. The reliability of the study is assessed through through the Cronbach's coefficient Alpha. Factor analysis using principal component analysis and varimax rotation and confirmatory factor analysis showed that the prospective delinquency scale have the seven factors of violence, theft, vandalism, cheating, sexual deviance, drug use and status offences that explained 58% of the total variance. Cronbach's alpha for the total scale and their dimensions was desirable. The results showed that the prospective Delinquency scale has desirable valid and reliable in research community and can be used as a valid and reliable tool. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اعتبار و روایی مقیاس بزهکاری آینده‌نگر در میان دانش‌آموزان است. بزهکاری آینده‌نگر، در مقابل بزهکاری گذشته‌‌نگر و به معنای سنجش بزهکاری براساس احتمال انجام رفتارهای بزهکارانه در موقعیتی فرضی است. پژوهشگران، سنجه‌‌های آینده‌‌نگر را طراحی کرده‌‌‌‌اند تا به‌وسیله آنها، پاسخگویان درباره احتمال ارتکاب برخی از جرائم آینده‌نگری کنند. در پژوهش‌های‌ داخلی مقیاس بزهکاری آینده‌نگر، تاکنون به کار نرفته است؛ بنابراین، پژوهش حاضر تلاش می‌‌کند ضمن معرفی مقیاس این بزهکاری فایده و سودمندی آن را به‌صورت عملی و مبتنی بر داده‌‌ها و شواهد تجربی نشان دهد. این پژوهش در سال تحصیلی94-1393 به‌صورت پیمایشی و با استفاده از توزیع پرسش‌نامه در میان دانش‌آموزان دختر و پسر پایة سوم دبیرستان شهر تبریز انجام شده است. نمونه‌‌گیری با روش طبقه‌‌بندی‌‌شده انجام شده و حجم آن نیز 835 نفر است. اعتبار این مقیاس با استفاده از اعتبار محتوا، اعتبار سازه نظری و اعتبار سازه تجربی به‌دست‌آمده از تحلیل عاملی ارزیابی و پایایی مقیاس نیز با استفاده از آلفای کرونباخ بررسی شده است. نتایج تحلیل عاملی با استفاده از روش مؤلفه‌‌های اصلی و چرخش واریماکس و تحلیل عاملی تأییدی نشان می‌دهد مقیاس بزهکاری آینده‌نگر، از هفت عامل خشونت، سرقت، وندالیسم، تقلب امتحانی، کج‌روی جنسی، مصرف مواد و تخلفات منزلتی تشکیل شده است که این  موارد حدود 58درصد از واریانس کل مقیاس را تبیین می‌‌کنند. ضرایب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس و ابعاد آن نیز به میزان مطلوبی برآورد شده است. مطابق نتایج پژوهش مقیاس بزهکاری آینده‌نگر، جایگزین مناسبی برای بزهکاری گذشته‌‌نگر است. امتیاز مهم این بزهکاری این است که رفتارهای الگودار و پایا را مدنظر قرار می‌‌دهد و این مقیاس برای تبیین بزهکاری و همچنین، برای ارائة توصیه‌های سیاستی در حوزة پیشگیری و سیاستگذاری در نظام عدالت قضایی جوانان مناسب‌تر است. https://ssoss.ui.ac.ir/article_22290_2dbf5ac776c49e4ede35e4af3d6e903c.pdf