پژوهش حاضر با هدف شناخت آسیبشناسی پارکها در شهر سنندج اجرا گردید. به این منظور پس از بررسی اجمالی تاریخچه موضوع و نظریههای مختلف موجود در این زمینه، با استفاده از روش پیمایش و تدوین پرسشنامهای مشتمل بر 30 سؤال و در نمونهای به حجم 105 نفر از شهروندان که در 6 مورد از پارکهای شهر سنندج حضور داشتهاند، اقدام به جمعآوری اطلاعات گردید. پردازش دادهها با تشکیل بانک اطلاعاتی و استفاده از نرمافزار SPSS در قالب جداول یک بعدی، دو بعدی نمودار و آزمونهای آماری مختلف انجام شد. با توجه به نظم منطقی این نتیجه جالب به دست آمد که بین احساس امنیت درک شده از فضا و میزان تردد و استفاده از آن فضا رابطه مستقیمی وجود دارد. بررسی نتایج نشان داد که بین هر کدام از معیارها (خوانایی محیط، روشنایی و پوشش گیاهی) و احساس امنیت، ضریب همبستگی مثبت معنیداری مشاهده شد، به طوری که هر کدام از معیارها در رابطه مستقیم با احساس امنیت بودند. پاسخگویان 36.1 ٪ میزان امنیت خود را بالا و 52.42 % میزان شیوع جرایم اجتماعی را پایین ارزیابی نمودهاند، نتایج نشان داد که رابطه معناداری بین این متغیرها وجود دارد؛ به طوری که هر چه میزان امنیت اجتماعی در سطح پارکها بیشتر شود، میزان شیوع جرایم اجتماعی، کاهش پیدا میکند. در نهایت، راهکارهایی برای کنترل و مرتفع نمودن آسیبهای اجتماعی در پارکهای شهری سنندج ارائه شد.
)
